Orakel kaarten

Het schilderij uit 1508 van Lukas van Leyden, dat ik hierboven heb afgebeeld, laat een waarzegster zien tijdens een consult met Filips de Goede.

Wie goed kijkt, ziet dat zij gebruik maakt van de gewone spelkaarten zoals wij die nu kennen. Want helemaal onderaan is duidelijk een Klaveren kaart zichtbaar.

Ondanks alle historische naspeuringen, blijft het een vraagteken hoe, waar en wanneer de ons bekende gewone spelkaarten zijn ontstaan. Zeker is echter dat ze al in de vijftiende eeuw als orakel kaarten werden gebruikt.

Zoals ik in mijn vorige ‘post’ (‘De Q-waarneming’) al schreef, maakt het in principe weinig uit welk type kaarten wordt gebruikt voor waarzeggerij.

Van doorslaggevende betekenis is, dat men het volste vertrouwen heeft in het hulpmiddel dat voor waarzegging wordt ingezet.

In deze tijd wordt op grote schaal gebruik gemaakt van de orakel kaarten die aan Anne-Marie Lenormand worden toegeschreven. Een dame die in de 19e eeuw, samen met nog iemand, een waarzeggers-praktijk in Parijs had en grote bekendheid verwierf. De uitgever die na haar dood de desbetreffende kaarten uitbracht, heeft behendig gebruik gemaakt van haar faam. Of de kaarten ook echt van haar hand zijn, kan niet worden getraceerd.

Maar eigenlijk is dat irrelevant. Ik ben van mening dat elke kaartlegger/ster in principe zijn/haar eigen kaarten zou kunnen ontwerpen met een betekenis naar eigen inzicht.

De ontwerper van de Lenormand kaarten heeft in ieder geval een tamelijk inconsistent en verwarrend product in het leven geroepen.

Verwarrend omdat de uitgever van die eerste Lenormand kaarten behalve de afbeeldingen en betekenissen (zogenaamd) van ‘mademoiselle’ Lenormand zelf, op de kaarten ook afbeeldingen van de traditionele orakel-kaarten heeft meegenomen. Dus van de gewone spelkaarten, die in die tijd de gangbare orakel-kaarten waren. De uitgever wilde daarmee meer gewicht en geloofwaardigheid aanhet nieuwe kaartspel geven. Pure marketing dus.

De inconsistentie bestaat er uit dat die extra weergave van de traditionele kaarten (ook wel zigeunerkaarten genoemd) totaal geen samenhang vertoont met de initiële betekenissen van de.Lenormand kaarten.

Ik zou hiervan allerlei voorbeelden kunnen geven, maar gebruikers van de Lenormand kaarten zullen ongetwijfeld bebrijpen wat ik bedoel.

Het komt er kort en goed op neer dat men ook de betekenissen van de zigeunerkaarten goed moet kennen. En dan is het ook nog zo, dat de meeste mensen werken met een Lenormand set van 36 kaarten, terwijl de zigeunerkaarten uit 52 kaarten bestaan. Reden waarom ik een Amerikaanse Lenormand set van 52 kaarten bezit waarin alle harten, ruiten, klaver en schoppen kaarten aanwezig zijn plus 16 extra Lenormand afbeeldingen.

De tijd waarin waarzegsters, aan een gammel tafeltje gezeten, hun kunsten publiekelijk aanboden, hebben we ver achter ons gelaten. Anno 2019 bieden talloze paragnosten hun diensten aan via Internet. Dat maakt het er niet gemakkelijker op voor een consulent. Maar ook niet voor degene die om een ‘reading’ vraagt. Hoewel telefonisch wederzijds uitstraling en lichaamstaal ontbreken, komt tussen twee mensen die op afstand communiceren toch een geestelijke verbinding tot stand. En het is die verbinding die bepaalt welke kaarten worden getrokken en in welke volgorde en combinaties ze komen te liggen. Niets in het gebruik van de kaarten als orakel mag worden toegeschreven aan willekeur.

Het betreft hier een zeer opmerkelijk paranormaal proces dat zich niet gemakkelijk laat verklaren. Toch zal ik in een volgende ‘post’ (‘Morphic resonance’) trachten om aan de hand van de bevindingen van Rupert Sheldrake, hierin meer duidelijkheid te brengen.

Eenmaal de kaarten gelegd, treedt het cruciale moment in werking dat ik in mijn vorige verhandeling het ‘Q-moment’ heb genoemd.

Het gaat er dan om hoe snel en accuraat de kaarten kunnen worden ‘gelezen’ al naar gelang de intuïtieve en/of helderziende vermogens van de consulent. En uiteraard is de een meer begaafd dan de ander in dat opzicht, wat ook duidelijk is gebleken uit parapsychologisch onderzoek.

In ieder geval speelt ook behendigheid een belangrijke rol.

Die vroegere waarzegsters die de straten afstruinden om hun diensten aan te bieden, waren naar mijn idee vooral zeer behendig. In die zin dat ze er erg goed in waren om meteen in te schatten wat voor vlees ze in de kuip hadden. In die tijd was kleding een belangrijk aanknopingspunt voor de maatschappelijke klasse waartoe de klant behoorde.

Maar ook hadden die waarzegsters een zeer goed oog voor lichaamstaal.

Zoals ik al eerder zei, zijn dit factoren die ontbreken bij telefonische consulten.

En dan moet de consultant behendig genoeg zijn om aan het begin van een gesprek een opening te creëren die ervoor zorgt dat de ‘klant’ zaken prijsgeeft die een verdere reading vergemakkelen.

Ik blijf er echter bij dat -wat ik de ‘Q-waarneming’ heb genoemd- in elke reading zou moeten prevaleren. Hoewel ik weet dat dat in telefonische consulten niet altijd evident is.

In volgende posts zal ik dieper op dit onderwerp ingaan

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s